Sander, Daniëlle & EmilyOur Family life...

Our Family life...

Dag 18: De aankomst…

De 5 uur wachten op Schiphol duren te lang. Het is te doen maar fijn is het niet. We zijn blij met het internet wat we hebben aangeschaft dat dooit de tijd een beetje. En dan is het eindelijk tijd voor onze vlucht vanaf Gate B28. Ik ben al vaker gevlogen naar Nürnberg en altijd is het nummer C en rijden we met een bus maar in het weekend lopen we via een glazenslurf eerst naar buiten om dan het vliegtuig in te stappen.

Tijdens het wachten bij de gate zien we al onze koffers al voorbijkomen we zijn dus zeker dat we alle koffers hebben in Nürnberg. Bijna iedereen zit op tijd in het vliegtui behalve 2 mensen die komen met speciaalvervoer (in verband met slecht ter been) en daar konden we nog 20 minuten op wachten. En die 20 minuten duren echt te lang. Eindelijk is het vliegtuig vol, nou ja vol er zit denk 30 man in.

Na een korte vlucht van amper 55 minuten lopen we om 17:35 de bus in en worden we naar de Bagage hal vervoerd. Eenmaal de bus uit zien we de eerste koffer al op de band. En de andere 2 volgen al snel. Snel de koffers bij gepakt want Jörg (Collega van Sander) en Claudia zouden ons komen ophalen. We lopen heel stoel door de groene gang (Niets aantegeven) ondanks dat we weten dat we meer bij hebben als is toegestaan. We mogen doorlopen dus we zijn helemaal happy en zien gelijk Jörg en Claudia staan. Claudia vertelde dat vlak voor ons iemand door de douane appart wordt geroepen voor een controle. We hebben dus enorm veel geluk gehad.

Na bijna 28 uur wakker en op pad te zijn geweest zetten Jörg en Claudia ons thuis af. Wij lopen even naar binnen en hebben dan nog mooi de tijd om boodschappen te doen voor de hele week. Daarna begint het uitpakken en voor Danielle het wassen en strijken.

Comments (6) | Trackback

Dag 18: Het vertrek… (Deel 2)

Met een kwartier vertraging zijn we vertrokken uit Orlando. We hebben in het vliegtuig nog een stoel geruild dus zitten we met zijn tweetjes bij de nooduitgang met een zee van ruimte. De vlucht duurt echter ‘maar’ 1 uur en 44 minuten dus daar boeken we een halfuurtje tijdwinst. De overstap is amper 100 meter lopen dus die halen we makkelijk.

Om 19:00 uur zat iedereen in het vliegtuig en om 19:30 zouden we vertrekken maar dat werd helaas iets na 20:00 uur. Wa hadden dus een bonusuurtje in het vliegtuig, toch weer mooi meegenomen. We zijn allebei heel moe maar kunnen door omgevingsfactoren (knieen achterbuurman en een bejaarde vent voor me die kan stil zitten) niet slapen. Danielle werd onderweg nog misselijk en kots het hele vliegtuig onder… Om eerlijk te zijn ze gaat er netjes voor naar de toilet en niemand heeft er iets van gemerkt maar dat andere klonk interessanter toch? Ik kijk onderweg Transformers 2 en X-Men Originals: Wolverine. En tussendoor probeeren we allebei toch wat te slapen wat niet echt lukt.

We zijn nu allebei bekaf en weten dat we nog 5 uur moeten wachten op de volgende vlucht van 1 uur en 15 minuten. Niet echt een fijn vooruitzicht. Eerst zoeken we een lunch op en het wordt patat met een frikandel speciaal, als we dan toch in Nederland zijn… Die is echter enkel buiten het douanegebied te krijgen dus we gaan nog even heen en weer. En inmiddels zitten we samen in de laptopbar de blog bij te werken en ons wakker te houden. Nog 3 uur en dan vliegen we en nog 4,5 uur dan komen we bij de douane aan, zouden ze ons door hebben?

Comments (5) | Trackback

Dag 17: Het vertrek… (Deel 1)

Nou het zit er vandaag dan echt op. We staan om 9 uur op om de laatste beetjes in te pakken. We begonnen met 2 koffers, eentje van 16 kilo en eentje van 17 kilo. We komen thuis met 3 koffers van respectievelijk 17, 20 en 23 kilo. Niet slecht toch?

Bijna een kwartier te laat checken we uit en rijden we nog een rondje door de omgeving onder de entree van WDW door en door Celebration. Celebration is een dorp/community met strikte regels over je tuin en je huis. Het ziet er best mooi uit maar het is niet iets waar wij willen wonen, we stappen wel uit om de laatste Starbucks te drinken. Als middageten kiezen we voor Dunkin’ Donuts. Best een gezonde dag dus…

Dan rijden we via de tolweg naar het vliegveld en leveren we de auto met een lege tank in. En leeg is hij want ik reed al een aantal maal met het wijzertje op empty… Zonder problemen geven we de auto af, er wordt niet eens naar de krassen (zie dag 1 en dag 2) gevraagd.

We lopen dan de Terminal in om intechecken. Wat verloopt dat chaotisch. De paspoorten wordenniet herkend, dan mogen we ineens maar 1 stuk bagage meenemen en sloopt een dame er zonder uitleg vandoor met het paspoort van Daan. Maar alles komt natuurlijk goed we mogen gewoon de 3 koffers meenemen zonder bij te betalen en Daan haar paspoort krijgen we ook terug. Dan is het nog een paar uur wachten voor we kunnen boarden maar met een gratis hotspot vermaken wij ons wel!

Comments (3) | Trackback